Skip to main content
Column

Onthand en omarmd

By januari 22, 2021mei 25th, 2021No Comments

“Hey lieve juf, ik wens je heel veel sterkte toe. Ik hoop ook dat je ouders weer snel beter worden en dat ik je binnenkort weer in de meeting mag zien” Dit wenste een van mijn leerlingen me vanmorgen toe in een videoboodschap van de klas.

Zo’n band met je leerlingen maakt dit vak voor mij gewoon het mooiste vak van de wereld! In dat ene zinnetje zit zoveel verborgen informatie: wat een veerkracht hebben ze, die grote kleine individuutjes. Nog maar (weer) anderhalve week bezig met online lessen, maar er over spreken alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Terwijl je ze zo goed kent en weet dat ook zij niets liever willen dan weer terug naar normaal. En voor hen is dat normaal niet eens zoals het voor de meeste volwassenen is. Met hun normaal bedoel ik hoe het voor de kerstvakantie was.

Wat ik vooral bewonder in al die grote en kleine kanjers, is dat ze zich zo snel overgeven aan een nieuwe situatie. Natuurlijk doet alles ze mentaal heel veel en dan zijn het vooral de ouders die het te verduren krijgen, maar wat acceptatie betreft kunnen we veel van kinderen leren. Ze lijken feilloos aan te voelen wanneer ze het beste de weg van de minste weerstand moeten kiezen.

Ik ben als juf supertrots op mijn kinderen en minstens zo trots op hun ouders die zonder morren meebuigen en hun eigen situatie aanpassen aan die van hun kinderen. Als juf voel ik me onthand, ik zou het zo vreselijk graag weer allemaal zelf doen in plaats van een deel van mijn werk uit handen te moeten geven aan de ouders. Maar zo lang de coronastorm nog zo hard woedt, kan ik niets anders dan het voorbeeld van mijn lieve klas volgen en de situatie accepteren. Ik voel me onthand, maar tegelijk zo omarmd!

Deze week werd ik geraakt door een mooie tekst die ik op Facebook zag.

“This storm makes me tired’ said the boy,
‘Storms get tired too’ said the horse, ‘so hold on.”

Die storm veroorzaakt een spagaat bij de leerkracht tussen de kinderen zoveel mogelijk aanbieden en niet teveel van ze willen vragen in deze tijd, een spagaat bij ouders tussen geen beroep willen doen op noodopvang en er toe genoodzaakt zijn, een spagaat bij ouders tussen hun werk en thuisonderwijs, een spagaat bij regeerders door te moeten kiezen tussen economie en gezondheid, en een spagaat bij mezelf tussen werk en privé, met een vader met Covid op de IC.

Dat de storm maar snel moe wordt!

Nienke de Groot

OBS De Vliekotter

Naschrift:

Bij het ter perse gaan van de krant werd het goede nieuws bekend dat de vader van Nienke weer van de IC mocht.

Deze column werd gepubliceerd in de Texelse Courant van 22 januari 2o21.

Leave a Reply